Wat is er van de mensen geworden die in deze autobiografie beschreven staan? Helaas zijn de meesten ons ontvallen.
Familieleden van moeder's zijde:
Rens (Rinske Tjitske) 1901, de oudste, trouwde tegen wil en dank Willem Lodewijk van der Wal, boekhouder bij machinefabriek G.H.Broekman Lzn. N.V. Maar eigenlijk ging haar hart uit naar die lieve jongen in het haringstalletje. Ze gaf Wim de bons en vluchtte naar het adres van een vriendin om hem te ontlopen. Wim liet dat niet over zijn kant gaan en dwong haar moeder met het mes op tafel om haar adres prijs te geven. Zij zou spoedig met hem in het huwelijksbootje stappen. Zij hadden raakpunten. Wisten precies wat ze wilden en gaven geen duimbreed toe. Zij kregen vier kinderen: Wim, Det, Renald en Otto. Vader Willem Lodewijk werkte zich op tot directeur en begon een fabriek voor kleurenpersen. Zij trokken in een luxueuse villa in Blaricum en staken de rest van de familie de ogen uit in pracht en praal. Willem stierf in 1979, Renske in 1998, haar zoon Wim in de jaren zestig en Otto in 1990.
Thea (Titia Geertruida) 1902, zou met IJ trouwen. Aanvankelijk genoten ze van de vruchten van zijn Indische welvaart. Reisden naar Parijs en Spa. IJ's geluk lachtte hem ook toe aan de roulettetafel. Steeds als hij weer veine had werd er royaal getracteerd. Totdat zijn kansen keerden en het stel de benen nam naar Nederland waar zij in Vught woonden. In 1928 verhuisden ze naar de Bestevaerstraat in Amsterdam en vervolgens in 1929 naar de Admiralengracht aldaar.
An (Anna Maria) 1906 zou trouwen met 'Bul' de Vetter. Volgens zijn familie onder zijn stand en werden daarom aan hun lot overgelaten. Zij kregen twee dochters: Noes en Tine. Hij kreeg TBC en stierf in 1932. Voor An en haar kinderen brak een tijd vol kommer aan. Zij woonden in de Wolvenstraat. Tine is overleden in 2005. Zij liet twee kinderen, Maud en Ron, achter. Haar ex-echtgenoot stierf in 2004. Noes stierf in 2006.
'Broer' (Gerben Pieter) 1908 liep altijd met de ziel onder de arm rond. Zijn artistieke natuur kwam nooit tot ontplooiïng. Hij stierf in 1945 tijdens tewerkstelling in Duitsland, Hamburg. Stierf daar in 1945 tijdens de bombardementen.
Gré (Grietje Trijntje) 1910 trouwde met pensiongast Hill(ebrand) Goedheer. Een officier in de KNIL die met ziekteverlof was en zijn inkomen aanvulde met pianostemmen. Zij gingen tenslotte aan de Parklaan in Bussum wonen. Na de oorlog werd Mallorca hun tweede woonplaats. Gré was een overtuigd Jehova Getuige. Spaans kreeg ze nooit onder de knie. Hun enig kind Lida kwam daar ook wonen. Zij had twee zoons. Zij stierven allen op Mallorca en liggen daar ook begraven.
Trineke (Catharina) 1915, de oogappel van IJ, stierf in 1928 aan een hartkwaal. Een enorme klap voor haar moeder, die een poosje haar toevlucht tot spiritisme nam en ook voor IJ, die daar te nuchter voor was.
Familieleden van vader's zijde:
'IJ' (IJsbrand Senior) stierf in 1950.
Cor Rogge (broer van 'IJ') stierf in 1949 in Gheel, België.
Henny (Cornelius Hendrik) Rogge (psychiater) stierf in Caïro in 1953
Mien Thomassen, zuster van IJsbrand Senior, stierf in de jaren dertig.
Riet Drijver stierf in 1953 in Amsterdam
Frits Drijver (geboren Den Helder 2-5-1897) stierf in 1983 in Noordwijk
Mieb Thomassen stierf in 1974 in Bussum
Thom Thomassen Senior stierf in 1959 in Bussum
Thom Thomassen Junior stierf in 1991 in Bussum
Henk Thomassen stierf in 1997. Zijn vrouw Julie is gestorven in 2002.
Cornelius Hendrik (Kees) Rogge (zoon van IJ) leeft met zijn vrouw Emmy op de Veluwe. Hij werd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau benoemd voor zijn oeuvre als beeldhouwer. Zij hadden twee kinderen: Yvette (overleden in 1999) en Eyco. Een interview van hem met Paul van Vliet in augustus 2006 is te zien hier (klik).
IJsbrand Cornelius Rogge, zijn andere zoon, is nu 81 jaar oud en woont in Amsterdam en is auteur van deze biografie.
Klasgenoten, kennissen en vrienden uit schooltijd:
Cees André de la Porte emigreerde naar Canada, keerde terug in zijn vader's zaak Merrem & La Porte en stierf in 1993. Zijn vrouw Erna in 1998.
Arkel, Cor van, ging de grote handelsvaartvaart in. Was laatstelijk als loods werkzaam. Woont nu in IJmuiden.
Baalen, Ton van. Emigreerde naar Zuid-Afrika. Trouwde met Peggy, een Zuid-Afrikaanse, en had drie dochters en twee zonen. Hij stierf een tien jaar geleden aan geelzucht.
Bakkenist, Dolf, maakte de OHS af en kwam voor het verzekeringswezen terecht in Zuid-Amerika. Woont nu met zijn vrouw in Zeist en heeft een zoon en dochter.
Karel Bijderwieden had een zuster Astrid. Hij trouwde in 1954 kreeg twee kinderen. Daaruit kwamen 3 dochters, 2 zoons, voort en vervolgens 15 kleinkinderen en 3 achterkleinkinderen. Het tweede achterkleinkind is op de sterfdag van Karel geboren, 11 juli 2005.
Boer, Bareld, Rottevalle (Friesland). Bareld, Sjoerd en Sjoukje zijn overleden. Bareld de Boer overleed 26 november 1962 aan kanker evenals zijn dochter. Sjoukje Bijlstra woonde tot voor kort nog in Rottevalle.
Götze, Hans. Werd bekend fotograaf. Stierf in 1984. Naast kinderen uit een eerste huwelijk liet hij een zoon Hans Jr. achter uit een tweede huwelijk . De moeder van Hans Sr. overleefde hem een jaar.
Hoogendijk, Andreas. Gezin en beide zusters zijn nog in leven, op moeder na.
Krook. De familie in de Pijp die IJsbrand met zijn vader bezocht keerde voor de oorlog terug naar Indonesië. Vader August overleed in 1944 in een jappenkamp. (Een lot dat mijn vader ook had kunnen overkomen als hij naar Indonesië was teruggekeerd!) Twee van de, zoons Beng en Cor, werden soldaat bij de KNIL en kwamen om bij de torpedering van het Japanse transportschip Junyo Maru in 1944 voor de kust van Sumatra; een van de grootste scheepsrampen uit de geschiedenis.
Pathuis, Arnold, heeft later 5 j. HBS en MTS doorlopen. Woont met zijn gezin in Alkmaar.
Peeters, Toos. Overleden.
Presser, Sam: Op transport gesteld en vergast in Dachau in 1943, enige dagen voor zijn verjaardag.
Ruyter, Jurriaan de: Overleden.
Carel, baron van Tuyll van Serooskerken: trouwde met dochter van ds. Schothorst. Werkte eerst als planter op Sumatra en keerde terug om theologie studie op te nemen. Is thans dominee emeritus in Zeeland en conservator schelpenmuseum aldaar.
Frits van Unen: Werkte in Amsterdam en bleef op hetzelfde adres wonen met gezin tot 1989. Woont thans met zijn vrouw Corry in Oosterhout en heeft twee dochters.
Raymond Verstappen stierf rond 2002 in België en liet een gezin met kinderen achter.
Swart C., J. hoofd van de Spieghelschool. Woonde in de Pretoriusstraat # 9, 1 hoog.
Viruly, Michiel. Michiel werkte bij de Nedlloyd in Singapore. In de jaren tachtig zette hij een eigen scheepvaartmaatschappij op in Hong Kong en woonde op Discovery Bay, Lantau island. Hij overleed rond 1999 in Singapore en liet een zoon Jan Michiel na. Zijn vrouw woont bij Antwerpen. Zijn oom Ben ter Haar woont thans op de Lijstert in Epse, waar mijn tante Riet vroeger woonde.
Wouter van Bommel van Vloten woont met zijn gezin in Canada en heeft een prachtige bomenwekerij. Zijn broer Henk is overleden in 2005.
Zwitselaar, Wim: Werkte bij KNSM. Woont met gezin in Egmond aan Zee. Verwoed bridger. Vierde in november 2009 zijn 80ste verjaardag.
Vrienden en kennissen uit bank tijd:
Hans Alberts slijt zijn dagen in Hong Kong met een kwakkelende gezondheid.
Bennett, J.G., stierf in de jaren tachtig.
Thom Blankvoort, oud-manager NHB Japan, stierf op 22 juni 1995.
Borgeest, Gus, die het Sunshine island project entameerde. Hij was een van de oprichters van de Conservancy Association. Helaas is er over hem weinig meer bekend zelfs niet bij de Conservancy Association.
Hans Brinckmann en Toyoko woonden afwisselend in Tokyo en Japan. Toyoko stierf in 2007 in Tokyo. Hans schreef The Magatama Doodle.(2005) een autobiografie van zijn japanse jaren: 1950-2004, ook in het japans uitgegeven. Een vervolg “Showa Japan: The Post-War Golden Age and its Troubled Legacy” verscheen in september 2008 bij Tuttle. Hans en IJsbrand exposeerden hun foto's in de Fujifilm Gallery in Tokyo: "Showa Japan seen through Dutch eyes" in september 2008. Er kwamen 49000 bezoekers. For Hans' website click here.
Czechowitz, Stefany, voor wie ik een film maakte over haar gospelboat, is overleden in de jaren negentig. Een ander character uit de film: Wing Gay, is pastor geworden, maar stierf op zijn 51ste volgens een bericht van zijn zoon.
Dik van Brummen stierf in 2004. Hij woonde daarvoor met zijn vrouw Brenda in Apeldoorn waar hij een isolatiebedrijf leidde. Hij liet drie zonen na, die nog bijkomen van het strenge Christelijke regime dat zijn vader thuis instelde: geen TV, bioscoop etc. Hebben wel dierbare herinneringen aan hem. Brenda is nog in leven en doet het wat minder strikt aan.
Arie Buitelaar trouwde met Irene. Trad in dienst van de Chase Bank, Taipeh en later bij een dochter van deze bank in Antwerpen. Hij is in de jaren negentig gestorven. Irene woonde in Brasschaat.
Enno (motorfiets) Roberto (MG)
Enno Develing (zie video clip) schreef verschillende boeken. 'Alberto en ik' handelt over zijn avonturen met een Portugese jongen, Roberto da Silva, (zie video clip uit 1954) in het Hong Kongse nachtleven en daarbuiten. Enno werd tenslotte conservator bij het Haagse Gemeente Museum en schreef een paar boeken over zijn Hong Kongse en Nederlandse leven. Hij stierf aan de ziekte van Korsakov in de jaren negentig.
Drijfhout Sjoerd, hield het op Java niet uit. Terug in Nederland vatte hij zijn oude loopbaan op, verbeterde zijn maatschappelijke positie en werd tenslotte directeur van N.V. Emaillefabriek “Langcat” in Naarden. Trouwde na terugkeer in Nederland met Martha Eijgelaar. Zij hadden drie zoons en twee dochters. Hij stierf in 2001 in Blaricum in een ziekenhuis niet ver van de Ginckel.
Ed van der Elsken legde zijn fotografische indrukken vast in 'Sweet Life'. Er staan vele fotoboeken op zijn naam en hij geniet als fotograaf groot aanzien. Hij stierf in 1990. Hij scheidde van Gerda, die op 9 juli 2006 stierf. Zij hadden twee kinderen: Tinelou en Daan. Hij keerde nog vaak naar Japan terug. In 2010 werd een tentoonstelling in Rotterdam gehouden van zijn Japanse foto's en films.
Wim Fleurbaaij werkte tot zijn pensioen bij de Crocker National Bank en woont met zijn gezin in Carlsbad, 25 mile ten Noorden van San Diego.
Frank Goldberg ging later voor de Dairy Farm en de Hong Kong Trade Development Council werken. Terug in Nederland was hij een van de oprichters van de Eurocard. Thans geniet hij van zijn pensioen op de Gran Canaria en deels in Nederland.
Tjomme van Gulik stierf rond 2002.
Ton de Haan, alias Ajam, stierf eind jaren 90 in Nederland. Zijn japanse vrouw keerde terug naar Japan.
Arie Heerding trouwde in 1962 met Joyce Cheung Soo Ying, de dochter van een klant van de Nationale Handelsbank, Lipton Chuang, van Lap Heng Co. in Hong Kong. Verbleef lange tijd in Singapore en stierf in de jaren tachtig.
Holtman, Jacques, de violist, stierf in 2005, 71 jaar oud, in ouderlijke omgeving in Limburg. Hij liet een zoon na.
Jan van der Horst stierf in de jaren zeventig in Zuid-Africa.
John Jansen, bleef in het bankwezen (HBU en ABN) en woont nu met zijn vrouw in Javea, Spanje. Hij heeft een zoon Edgar.
Dolf Knul schopte het nog ver in international banking. Is nog alive and kicking en woont meestal in Brazilië.
Koster, Weero, is overleden. Een van zijn zoons heet ook Weero en is advocaat voor de energie industrie.
Constant van Kretschmar overleed in 2009
Piet Lanting stierf enige jaren na terugkeer uit Hong Kong in Nederland.
Col. Maxwell overleed in Ierland rond 1970.
Morhaus. In 1937 werd J.H. Morhaus, agent van de Nederlandsch Indische Handelsbank benoemd tot honorair consul in Amoy. Hij kreeg eervol ontslag in 1941. Zijn opvolger werd C.A. Melchers, ook van de NIHB. Na de oorlog en internering werd hij agent in Hong Kong. De Morhausen vertrokken naar Australië na zijn pensionering. Er is niets verder over hen bekend.
Paul Morreau nam ontslag in 1957. Hij emigreerde met zijn vrouw Barbara naar Nieuw Zeeland en werd daar veld-predikant. Hij overleed in 2004 toen hij 82 was. Barbara en hun vier zonen wonen nog in Nieuw Zeeland.
Carl Müller werkte tot zijn pensioen bij de Chase Bank en woonde met zijn vrouw Anja deels in Florida, deels in Nederland. Hij stierf op 6 februari 2009.
Adriaan Noë trok zich tenslotte terug in Djakarta, waar hij een fabuleuse collectie Indonesisch antiek (zilver) opbouwde. Het werd na zijn dood voor een paar miljoen gulden geveild. De opbrengst kwam ten goede aan misdeelde Javaanse straatjongens.
Okamurasan, zijn bediende uit Kobe, heeft IJsbrand bij terugkeer in Japan in 1989 niet meer kunnen traceren, noch de kruidenierszaak die hij daar overnam.
Rudi von Pestel werkte later als manager van de internationale afdeling van Crocker National Bank in Los Angeles. Tegenwoordige status onbekend.
Husein Rofé woonde afwisselend in Singapore en Hawaii en reisde voortdurend de wereld rond. Hij stierf in Singapore op 23 januari 2008 aan een hartaanval.
Hans van Rossum woont in Alkmaar. Zijn echtgenote Joke is helaas vroegtijdig overleden. Hij is hertrouwd met Anna. Hij heeft een webpagina o.a. gewijd aan astrologie.
Van Henk Rozenbroek is niets verder bekend.
Harry Sardeman woont op hoge leeftijd in Amerika. Sommige Handelbankers hebben nog contact met hem.
Dick Schotanus is op 24 april 2009 overleden. Hij liet zijn vrouw Amé achter in Harrington Park, Sydney, Australië, na eerst in California gewoond te hebben.
Simon Shima, uit Osaka, is naar Amerika geëmigreerd als stedelijk architect en woont nu in Amerika. Hij is hertrouwd en werkt nog steeds op zijn 75ste (2011).
Henk Steenbergen ging later bij de Bank of America werken, o.a. in Bangkok. Verder is hij uit het gezicht verdwenen.
Steenken, Cor & Peggy. Cor stierf eind mei 2006. Hij liet een uitgebreide familie achter. Peggy is nog steeds in contact met vele Handelbankers.
Daan Steyn Parvé nam na zijn verlof ontslag en ging voor het bankiershuis Hope werken in Gouda. Hij nam afscheid van het leven in de jaren zeventig.
Pak Subuh overleed in 1986.
Tatebe, thans Rozak Tatebe, woont nog steeds in Tokyo met vrouw en dochter. Heeft een boek over zijn ervaringen geschreven.
Evert Veldhuijzen stierf op 18 april 1999 in Raphine, Rockbridge, Virginia. Zijn vrouw Sumiko op 23 juni 2001.
Gerrit Verschoor en zijn Japanse vrouw verhuisden naar Nederland. Er is verder niets over hen bekend.
Van Vlierden werd directeur bij de Bank of America. Of hij nog leeft is niet bekend.
Karel en Julie de Waart emigreerden tenslotte naar Australië. Er is verder niets over hen bekend.
JanWillem van de Wetering had moeite de juiste vorm te vinden om zijn ervaringen in het Zen klooster vast te leggen. Er werd nog een gezamenlijk boek van hem met foto's van IJsbrand overwogen. Het werd tenslotte 'De lege spiegel', waarvoor IJsbrand de omslagfoto leverde. Later vestigde JanWillem naam als auteur van de vele Grijpstra en de Gier detectives en TV series. Janwillem placht namen van kennissen in zijn boeken te verwerken. Zo werd IJsbrand's naam in zijn boek 'De dood van een marktkoopman' gegeven aan een van de figuren daarin: Age Rogge! Janwillem stierf op 4 juli 2008 in zijn latere woonplaats Maine, V.S. aan kanker. Er staat een biografie over hem op stapel.
Ds. Wildervanck en zijn vrouw zijn overleden. Zijn dochter Hanneke woont in den Haag en is nog zeer nostalgisch naar de 'Ginckeltijd'.
Wim Wortel emigreerde naar Ameria en trouwde met een Amerikaanse: Wenda. Hij ging daar bij de First Western Bank & Trust Co. werken als 'chief negotiator' . Hij stierf in 2002, Wenda reeds eerder.
Hans Wynia ging later voor de Nederlandse Bank voor Zuid-Africa in Umtali in het het toenmalige Rhodesië werken en stierf na een auto-ongeluk in de jaren zeventig. Hij liet een zoon Michael na.
Yamanakasan, IJsbrand's rechterhand in Kobe, zou later Ton de Haan opvolgen als manager in Osaka.
Nico van Zelm ging in de jaren zeventig met pensioen en woonde in Ermelo. Hij stierf plotseling op 4 mei 1998 aan een hartstilstand, negentig jaar oud.
De Nationale Handelsbank ging in 1961 op in de Rotterdamsche Bank. De z.g. buitenkantoren Bangkok, Hong Kong en Singapore werden in 1963 overgedaan aan de Chase Manhattan Bank en de Japan kantoren in 1964 aan de Continental Illinois National Bank.
De Nationale Handelsbank is een van de weinige instellingen waarvan de stafleden jaarlijks een reunie (klik voor Handelbank foto's) houden. Een teken van hun grote verbondenheid. Helaas kwamen de mensen van de Indische kantoren, die vaak onder erbarmelijke omstandigheden leefden onder aansporingen als 'door de zure appel heen bijten', er bekaaider af, vergeleken bij hun collega's van de buitenkantoren die in verhouding vorstelijk beloond werden. Bovendien wachtte laatstgenoemden nog een toekomst bij een amerikaanse bankinstelling, die voor velen het begin werd van een buitenlandse carrière.
